Onderhoudend Tips

Katie Stout's debuut bij R & Co.

Onderhoudend Tips Katie Stout's debuut bij R & Co.

Red Hot Chili Peppers - Soul To Squeeze [Official Music Video] (December 2018).

Anonim

Stout met een vloerspiegel aan de gang op het dak van haar studio in Brooklyn.

Foto door Amy Lombard

Stout met een vloerspiegel aan de gang op het dak van haar studio in Brooklyn.

Foto door Amy Lombard

Katie Stout bereidt zich voor op een noodbankoperatie. "Pepita is gescalpeerd!" Huilt de kunstenaar / ontwerper giechelend tijdens mijn bezoek aan haar Brooklyn-studio, waarin hij uitlegt dat een ongeluk het haar scheurde en een gekoesterde nieuwe creatie afschoot - een bank in de vorm van een ligfiets en vernoemd naar een van Goya's veronderstelde modellen. De volgende dag snelt Stout naar haar toe in het Museum van Hedendaagse Kunst Santa Barbara, waar het stuk zal verschijnen in een groepstentoonstelling gewijd aan het thema van het spel. Voor nu is ze echter duizelig als ze haar septemberdebuut debatteert in R & Co., de galerie in Manhattan, waarvan ze afgelopen herfst lid werd.

Ze laat me de popachtige maquette zien waarop Pepita is gebaseerd, waarbij ze haar armen en benen in verschillende posities beweegt en nieuwe stukken voorstelt. "Nu is ze een bankje, nu is ze een stoel, " zegt Stout. "Ik voel zeker een diepe connectie met haar en de andere meisjes." Het gaat om een ​​serie cartoonachtige lampen en spiegels, de naakte vrouwelijke vormen waarvan Stout in klei beeldhouwt en snoepkleuren schildert. Eén meisje doet een hoofdstand; een ander zit op de schouders van een vriend. Draden gaan in en uit lichamen; tepels zijn soms dubbel als schakelaars voor aanraaksensoren. "Het gaat niet om sexy te zijn, " zegt Stout. "De meiden hebben gewoon plezier."

Katie Stout's debuut bij R & Co.View Slideshow

1 / 15Schuif 1 van 15

Een van haar 'meisjes'-lampen.

Hetzelfde kan van haar gezegd worden. In de afgelopen paar jaar heeft Stout de kunst- en designwerelden veroverd door meubels te maken die lijken te lachen om conventies, terwijl je de hele tijd in de mop zit. Een ruige armoire is volledig in buissokken; gevlochten tapijten hebben de vorm van ogen of lippen; stoelen zijn om beurten - naar verwachting - gevuld met stof, gewikkeld in vinyl en provocatief functionless, hun gestoffeerde frames volledig slap. Dit off-kilter gevoel van schoonheid heeft al snel overweldigende estheten zoals mode-iconoclast Jeremy Scott en AD100-ontwerper Kelly Wearstler, die opmerkt, "Katie heeft een echt uniek standpunt. Ze duwt materialiteit en neemt grote risico's. Haar werk is zelfverzekerd en een beetje punk. "

In het industriële NYC-appartement van Liev Schreiber

Het maken van meubels heeft Stout, die aan de Rhode Island School of Design studeerde, lang aangeroerd. "RISD was zoooo emotioneel", zegt ze met het soort van gemakkelijke lach dat alleen tijd en afstand kan veroorloven. Eerstejaarsjaar overleed haar moeder, waarna Stout op één na haar lessen verliet en uiteindelijk haar positie op de meubelafdeling terugkreeg. "Ik ben altijd al geobsedeerd door de huiselijke wereld, " weerspiegelt ze. "Meubilair opent de hoofden van mensen over wat een huiselijk leven kan zijn. Het is mijn manier om de stemming te verlichten. '

Op school ontwikkelde ze de technische expertise die haar later naar de overwinning zou helpen als de winnaar van het eerste seizoen van Ellen's Design Challenge. "De meubelafdeling van RISD was heel traditioneel, " zegt ze over haar opleiding. "Je zou leren hoe je een ontwerp moet uitvoeren - hoe te tekenen, hoe te bouwen." Haar eerste meubelstuk was een houten tafel in de vorm van een uier, waarvan de maternale metaforen niet verloren zijn gegaan. "Ik keek er onlangs naar en dacht: wauw, er is niets veranderd, maar alles is veranderd."

Voor haar tentoonstelling in R & Co. op 26 september, voorziet Stout een soort slaapfeestje. "Sleepovers zijn een plek voor gekheid en gesprek", legt Stout uit. "Er is altijd wel sprake van een openbaring. In de fabriek zijn er een aantal creatieve vertrekken, waaronder meisjes geweven uit wicker, jutekleden, een bedframe met lovertjes en een eethoek in geëxtrudeerd plastic. Ze werkt ook samen met steenfabrikanten om minuscule kleimodellen om te zetten in grote marmeren stoelen. "Alles zal met elkaar praten, maar op zichzelf al experimenteel zijn, " zegt ze, opeens weemoedig bij de gedachte om met haar stukken te scheiden. "Ik moet minder emotioneel zijn over de dingen die ik maak."

Voor het volledige verhaal, schrijf je nu in en ontvang meteen de digitale editie.

Populaire Berichten